Zgodnie z niezwykle popularnym porzekadłem – sport to zdrowie. Trudno się nie zgodzić, gdy spojrzy się na długą listę zalet wynikających z aktywności fizycznych. Ruch jest również jednym z podstawowych gwarantów zdrowia psychicznego. Pomaga bowiem oderwać się od życiowych problemów, poprawia samopoczucie i – co najważniejsze – redukuje poziom stresu. W artykule tym przedstawimy kilka ćwiczeń/dyscyplin szczególnie skutecznych w walce ze szkodliwymi napięciami.
Lęk jest stanem emocjonalnym, z którym zmaga się praktycznie każdy z nas. Co jednak, gdy przyjmuje on formę niespodziewanego i niekontrolowanego ataku paniki? Przyjrzyjmy się nieco bliżej tej niezwykle nieprzyjemnej dolegliwości.
Możemy określić ją jako nagłe, niepoprzedzone żadnym szczególnym wydarzeniem, poczucie narastającego lęku. Towarzyszą mu liczne objawy, wśród których najczęstsze są: kołatanie serca, duszności, pocenie się, drżenie, ból w klatce piersiowej oraz odrętwienia. Taki atak może trwać nawet godzinę. Ze względu na swoją specyfikę i komplikacje wtórne (o których później) – problem ten jest bardzo dezorganizujący dla normalnego funkcjonowania.
Problemy natury egzystencjalnej… Mimo że coraz częściej słyszymy o nich w różnych audycjach radiowych i telewizyjnych, nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, co tak właściwie kryje się pod tym popularnym hasłem. Niniejszy artykuł powstał celem rozwiania tego typu wątpliwości.
Kiedy możemy więc mówić, że dane osoba cierpi na problemy egzystencjalne? Do podstawowych wyznaczników takiego stanu należy poczucie wyobcowania oraz przekonanie o nikłej wartości swego życia. Chory nie potrafi dostrzec radości oraz satysfakcji płynących ze jego dokonać. Zazwyczaj jest przytłoczony przez wszechobecne zagubienie oraz szeroko rozumiany brak sensu istnienia. Zlekceważenie takiej postawy może doprowadzić do podjęcia prób samobójczych. Ważna jest więc szybka reakcja i odpowiednio zorganizowane leczenie.
Halloween – święta wszystkich strachów… To doskonała okazja do kilku refleksji na temat wpływu – królujących zeszłej nocy w kinowych salach – horrorów na nasz organizm.
Zacznijmy od tego, że wywołujące dreszczyk emocji seanse – uruchamiają w nas, wykształcone na przestrzeni ewolucje, reakcje typowe dla walki bądź ucieczki. Mowa tu przede wszystkim o stymulacji produkcji adrenaliny. Hormon ten, oprócz odgrywania bardzo istotnej roli w mechanizmie stresu, m.in. pobudza układ immunologiczny do podwyższenia poziomu białych krwinek.
Inne reakcje organizmu to choćby podniesienie tętna czy… zwiększenie tempa przemiany materii. Oglądając horror, spalamy tyle, ile podczas 30-40 minutowego spaceru. Można zatem stwierdzić, że dzięki filmom grozy – czasowo poprawiamy swoją odporność oraz spalamy zbędne kalorie.
Bardzo trudno jest wskazać jednoznaczną, uniwersalną definicję zdrowia psychicznego. Najprościej można jednak określić je jako subiektywne poczucie szczęścia.
We współczesnym świecie na nasze zdrowie psychiczne czekają liczne zagrożenia, takie jak np. życie w ciągłym biegu, nadmiar obowiązków, konieczność szybkiego podejmowania decyzji czy dostosowywanie się do ciągle zmieniających się wymogów technologicznych. Nie bez znaczenia są także stres, zmęczenie, lęk oraz senność. Jeżeli czynniki te towarzyszą nam zbyt długo, mogą doprowadzić do pojawienia się poważnych zaburzeń psychicznych. Nie lekceważmy ich!
Łzy bardzo często uważane są za oznakę słabości i bezradności. Nie dziwi więc, że z wielką pasją staramy się unikać płaczu, a gdy już zdarzy się nam rozkleić chcemy jak najlepiej ukryć to przed światem. Ale czy to na pewno właściwe podejście?
Zanim odpowiemy na to pytanie, spójrzmy na główne przyczyny łez. Zazwyczaj pojawiają się one na skutek podrażnienia oka przez ciała obce lub substancje chemiczne. Następuje wtedy tak silne zintensyfikowanie pracy gruczołów łzowych, że kanaliki łzowe nie są w stanie właściwie odprowadzić produktu tej aktywności.
Mitomania (inaczej zespół Delbrücka lub pseudologia) to choroba psychiczna, której głównym objawem jest patologiczne kłamanie. Osoby dotknięte tą przypadłością ciągle opowiadają nieprawdziwe historie, które w ich odczuciu są rzeczywistością. Charakterystyczne jest to, że fałszom mitomana nie towarzyszą żadne motywacje zewnętrzne – wypowiadane mogą być praktyczne bez żadnego celu. Zauważalna jest jednak tendencja do ukazywania własnej osoby jako kogoś wyjątkowego, znacznie lepszego od innych lub – co występuje znacznie rzadziej – jako cierpiącą, skrzywdzoną przez los ofiarę. Zdarza się również, że bajania dotyczą innych ludzi, a dokładnie stawiania ich w złym świetle.
Psychoterapeuta, psycholog, psychiatra… nazwy tych zawodów brzmią bardzo podobnie, nie dziwi więc fakt, że często je ze sobą mylimy. Warto jednak znać podstawowe kompetencje każdego z tych specjalistów, aby zapukać pod właściwe drzwi, gdy będzie wymagał tego stan psychiczny nasz lub naszych najbliższych.
Zacznijmy od psychoterapeuty. Pracę w tym fachu poprzedza uzyskanie tytułu magistra (dowolnego kierunku) oraz odbycie – trwającego minimum 4 lata – specjalistycznego szkolenia. Dotyczy ono takich zagadnień jak choćby własna psychoterapia, staż kliniczny, psychopatologia, etyka i medyczne podstawy psychoterapii. Po zakończeniu edukacji nadchodzi czas wstąpienia do jednego z około 20 towarzystw, co jest jednym z podstawowych wymogów uzyskania certyfikatu.
Zaburzenia odżywiania to dolegliwości, które dotykają przede wszystkim młode kobiety – zwykle w wieku 15-19 lat. Mimo zróżnicowanych cech charakterystycznych, dysfunkcje te łączy przekonanie o niemożności sprawowanie kontroli nad wagą bez podjęcia bardzo dużego wysiłku, który przyjmuje formę wiele niebezpiecznych dla zdrowia praktyk, np. ekstremalnych diet. Dla chorego, ilość kilogramów i wygląd sylwetki stają się najważniejszymi determinantami sposobu życia.
Jednym z najczęściej spotykanych zaburzeń jest anoreksja. Przejawia się ona silnym przeświadczeniem na temat swej otyłości – nawet, gdy na skutek odchudzania waga spadła poniżej prawidłowej normy. Niezwykle rygorystycznej diecie towarzyszy często wywoływanie wymiotów czy stosowanie środków przeczyszczających. Charakterystyczne jest również dążenie do osiągnięcia doskonałości w różnych dziedzinach życia. Anoreksja wyniszcza organizm do tego stopnie, że może doprowadzić do śmierci, a jej leczenie często należy rozpocząć od hospitalizacji.
Fobie rozumiane są jako swoiste zaburzenia, przejawiające się strachem przed konkretnymi bodźcami. Czynniki wywołujące lęk mogą być naprawdę różnorodne, ale podzielić można je na dwie zasadnicze gruby – obiekty (najczęściej zwierzęta) i sytuacje. Bardzo często fobie powiązane są z innymi problemami, które w zauważalne sposób utrudniają funkcjonowanie w społeczeństwie.
Warto zwrócić uwagę, że dla pacjentów największym wyzwaniem nie jest spotkanie z negatywnym bodźcem, ale konfrontacja z własnym strachem. W praktyce oznacza to dążenie do unikania każdej sytuacji, w której pojawić się może wywołujący lęk czynnik – z powodu nie tyle zagrożenia, co wizji strachu (obawy przed tym, że będę się bać). Dla osób cierpiących na fobie, dążenie to pełni rolę nadrzędnego determinantu sposobu życia.
