Już niejednokrotnie przekonaliśmy się jak mylące mogą być pozory. Kolejnym dowodem takiego stanu rzeczy są ludzie zmagający się z – opisywanym dziś zaburzeniem – zespołem Diogenesa. 

Objawy

Problem dotyczy ok. 0,05% populacji – przede wszystkim seniorów, którzy przekroczyli 60-ty rok życia – i przejawia się notorycznym zaniedbywaniem własnej osoby. Wyraża się to przede wszystkim w bardzo lekceważącym podejściu do higieny (np. mycie raz na miesiąc bądź rzadziej) i zdrowia (m.in. niewłaściwe nawyki żywieniowe, spożywanie pokarmów zepsutych). Normą jest również rezygnacja ze sprzątania w miejscu swojego zamieszkania, nawet w obliczu gnijącej żywności czy przybycia do domu dodatkowych lokatorów – karaluchów bądź szczurów.

Metraż mieszkania może być dodatkowo ograniczony przez nagromadzone w nim – zwykle pozbawione jakiejkolwiek wartości – przedmioty. Zespołowi Diogenesa towarzyszy bowiem bardzo często patologiczne zbieractwo. Rzędy pustych butelek, stosy starych gazet czy torebki wypełnione kapslami stanowią nieodzowny element życia chorego. Zdarza się nawet, że trofeami z ulicznych wycieczek są bezpańskie psy i koty, które tym sposobem często trafiają z deszczu pod rynnę.

Charakterystycznym objawem prezentowanej przypadłości jest także społeczne wycofanie. Potęguje je wrogość, niechęć i podejrzliwość względem innych ludzi – nawet bliskich czy osób pragnących udzielić pomocy. Co ciekawe, nie wspólnego nie ma z nim poczucie wstydu, ponieważ… takowe w ogóle tu nie występuje! Chorzy uważają swój styl życia za normalny i niewymagający żadnych większych reform.

Przyczyny

Warto podkreślić, że wspomniane zaniedbywanie dotyczy najczęściej osób wykształconych, posiadających rodzinę i pewne zaplecze finansowe. Co więc popycha ich w kierunku skrajnej nędzy? Badacze nie są w stanie wskazać jednoznacznej odpowiedzi. Najczęściej mówi się jednak o zaburzeniach psychicznych (trudno wykazać czy zespół Diogenesa jest niezależną chorobą czy może stanowi jeden z objawów innej dolegliwości) bądź korelacji pewnych cech osobowości ze stresem.

Jak widzimy, zaburzenie nazwane imieniem greckiego filozofa, jest bardzo niebezpieczne dla zdrowia. Ważne jest więc podjęcie odpowiednich działań, redukujących jego objawy. Bardzo dobre efekty przynoszę ośrodki, specjalizujące się w leczeniu tego typu przypadłości. Pomocne może okazać się również wsparcie psychologa.